Ondres Plage

De binnenwegen van Les Landes zijn prachtig. Gek genoeg is het Foret National des Gascogne, een in 1850 aangeplant dennenbos op last van Napoleon III (werkgelegenheid), van oorsprong een heel erg groot moeraslandschap met hier en daar een herdersdorpje en schapen. Tegenwoordig is het eindeloos bos, fietsers, voornamelijk Franse vakantiegangers en een kuststreek van 100 km die alleen op een paar plaatsen intensief gebruikt wordt. De rest is vrijwel ongerept en echt mooi. Welliswaar zijn de stranden niet zo vlak en breed als bij ons thuis maar wel erg schoon.Mimizan, Cap Breton, Veille st Giron en zuidelijker Bayonne en Biarritz zijn eigenlijk alle belangrijke dorpen. Bij Ondres zijn de restanten van de Atlantic Wall uit de tweede wereldoorlog nog zichtbaar.

Vandaag zijn we tussendoor niet gestopt omdat we vroeg op de camping wilden zijn. Lekker rustig aan doen vandaag. Een rustdag. Halverwege wordt het dorpje Leon overspoeld met toeristen....er is markt...toch maar even niet gestopt :-).

Onderweg valt het op dat de huizen en tuinen in deze streek er heel erg netjes uitzien. Onverwacht, Fransen zijn vaak rommelig en in en om de huizen ziet het er vaak niet uit. Nou, mooi niet hier. Bovendien zijn de vakwerkhuizen in perfecte staat. Als ze al niet gerestaureerd zijn dan staan ze in de steigers. Dorpjes zijn al net zo...doorgaande wegen goed geasfalteerd...echt perfect. Ondanks al die bomen.

Vanmorgen getankt. Voor ons waren 2 oudjes, we schatten ze 75, op de scooter bezig de tank te vullen.
Het ging allemaal niet meer zo snel. Stel je voor 2 oudjes, elk met een grote valhelm op. Ze vallen bijna om van het gewicht van de helm. "madame" is kromgegroeid en hobbelt achter haar man aan die niet precies weet hoe hij nu moet bijvullen. Het duurt lang...minutenlang voordat het sleuteltje van de scooter ook in de tankdop zit en die eraf gedraaid kan worden. Vullen van de tank gaat redelijk. Dichtdraaien...naar de cassier gaan in het gebouwtje en betalen. De scooter heeft een grote koffer achterop waar blijkbaar veel in moet. Maaarrrr er moet ook nog een grote tas mee die naast de scooter staat...met moeite wordt die voorop de treeplank gezet. De scooter wordt met tas en al eerst moeizaam naar voren geduwd door de oude man, met daarachteraan hobbelend de oude vrouw...Ik kan er nu, na ongeveer 8 minuten, bij om te tanken. Even verderop kruipt de oude vrouw op de scooter, haar man voorop en de tas op de plank...Samen sputteren ze ervandoor...aandoenlijk, 2 kleine oudjes met veel te grote helmen op een te kleine scooter. Hopen dat ze onderweg niet ineens omvallen.
Wat zijn wij dan ingesteld op een snelle, actieve wereld en ongeduldig als het even niet meer zo snel gaat.

Een half uurtje later omen we achter een kleine personenauto te zitten kilometers lang met een steeds langzamer gangetje 50 naar 45, naar 40 op wegen waar je 70 mag. Dan is het natuurlijk onverantwoord zo langzaam te rijden maar je wordt zelf ook erg ongeduldig. Uiteindelijk een mogelijkheid gevonden om in te halen...hoewel ik dat met de bus niet graag doe.

We zijn aangekomen in Ondres plage, 20 km boven  Bayonne. Niet een idyllische omgeving maar een camping dicht bij de zee. Ons Hollands bloed wil altijd even die zee zien en ruiken....ook vandaag. Dus uiteraard even de zee gezien. Het is druk vandaag met badgasten. Beiden vinden we Mimizan veel mooier...het wordt ons hier te druk.

Odie is heel erg gek op het strand..ze ruikt het blijkbaar al van een grote afstand. Vanaf de camping vanmiddag met de gratis shuttle bus naar de zee, 2 km verderop. We zijn nog niet uitgestapt of die kleine rakker trekt al onophoudelijk aan de riem "zeeeeeeeeeeeeee" hoor ik haar blaffen...en dan toch niet de zee in willen heh? vreemde Teckel hebben wij. Geen water, wel zand.

Morgen naar Bayonne en Biarritz, de kustlijn volgen en langzaam de Pyreneeen opzoeken.
Vooral de badplaats Biarritz schijnt mooi te zijn...ik ben benieuwd.